خبر كوتاه اعدام صدام و فيلم كوتاه تر از ان رقص خاطره هايی تلخ از تاريخ ملت ما و مردم اين منطقه است. امروز هزاران صحنه تلخ در برابر چشم من و هم سالان من كه جوانی خود را در جنگ گذرانده و روزهای خون و آتش را با همه وجود از كوههای غرب تا شنزارهای جنوب لمس كرده ايم، رژه رفت. امروز بار ديگر اشك در چشمان مادران فرزند از دست داده نشست و كمرهای خميده معلولين عزیز جنگ با شنيدن اين خبر راست شد. امروز برگ مهم ديگری از تاريخ ما و كشورهای همسايه ورق خورد و اين خبر زنگ مكافات در گوش خودكامگی نواخت. امروز خاك مرده مزار همه خفتگان مظلوم جان گرفت و شكوفه اميد جوشاند. امروز ارواح آزاد ملكوتيان بر روح فسرده و دربند خاکیانی گريست كه حقيرانه در قفس اين تن تاخت و تاز مي كنند.
امروز تصوير خندان پيچك، وزوايی، شعف، حاجی بابا، بروجردی، برقعی، غفوری، بيات، عقدايی، شريعتمداری، عادليان مهدوی و دختران مظلوم و زنده بگور سوسنگرد و بستان، گیسوان خون خضاب دختران دبيرستان ميانه، چشمان باز کشته های حلبچه، فرزندان معصوم سردشت، عشاير ريجاب و شاه نشين و تك درخت، خاطره تخم مرغ های ارسالی پيرزنی از نورآباد ممسنی، دستكش های بافته دختركی از رحيم آباد املش، بسته های شيرينی زنان تبريزی و يزدی، عطر نان خبازان نجيب كاشان، نامه های عاشقانه كودكان دبستانی، جوراب ارسالی صيادان بوشهری، زيتون و چای و شكوفه های نارنج دستان پينه بسته شمالی، عسل های مردم عجب شير و مراغه، نان محلی مردم تالش و بيرجند و ری، كلوچه های فومن، چارق های بافته و دوخته كرمانشاه و قم، شیشه های گلاب قمصر و نیاسر، انارهای ساوه، قلك های شكسته اطفال سرزمين من، دستمال های سفيد، گل های سرخ، كتاب های سبز دعا، شعرهای بلند، نامه های دل انگيز و بسته های عشق كه نام مردم چابهار و زابل تا سرخس و بروجرد و شوش و بندر ديلم را برخود داشت و مشام جان همه ما را در دل سنگر می نواخت، تصوير هزاران هزار ستاره سرخ و خاطره سبز امروز خموشانه پيش روی من است.
صدام رفت ولي دو نكته گفتنی ماند:
اول آنكه اعدام او اعدام همه كسانی است كه شريك و آمر جرم او بودند. صدام به مدد موشك های اگزوسه و میراژهای فرانسه، گازهای خردل آلمان، جنگنده های انگليسی، آواكس آمريكايی و تانك های تی هفتاد و دو روسی و ... بر آشيانه ما تاخت كرد و عزيزان ما در گور. اگر او هنوز زنده می بود و دادگاه او بر پای، مي شد حقايقی ناگفته شنيد و چهره های كريهی را عريان ديد ولي افسوس كه مجازات او دنيايی از اعتراف ناشنوده را با خود برد.
دو ديگر آنكه صدام تا آخرين دم حيات قرآن داشت و اين نشان از بهره ابزاری از متن صامتی دارد كه ما زبان و گوش آنيم، هنوز می توان با اين كتاب فريفت، مظلوم نمايی كرد و ترحم برانگيخت. آگاهی ملت های مسلمان هنوز در آفاق دور دست است و هنوز بسیاری عكس مار را مار می خوانند و رونق دكان دين فروشان اند !
هر آنكه تخم بدي كشت و چشم نيكي داشت
دماغ بيهُده پخت و خيال باطل بست
Libellés : تک مضراب
Link
|
|
:: 